دوستان از این شعر فروغ خیلی خوشم اومد

امیدوارم شما هم بپسندین

 

 

میان تاریکی          تو را صدا کردم

سکوت بود و نسیم             که پرده را می برد .

در آسمان ملول            ستاره ای می سوخت

ستاره ای می رفت                    ستاره ای میمرد !

 

ترا صدا کردم

ترا صدا کردم

تمام هستی من ...             چو یک پیالۀ شیر

میان دستم بود                    نگاه  آبی ماه

به شیشه ها می خورد

 

ترانه ای غمناک            چو دود بر می خاست

ز شهر زنجره ها        چو دود میلغزید          به روی پنجره ها

 

تمام شب آنجا

میان سینه ی من        کسی ز نومیدی

نفس نفس می زد

کسی به پا می خاست          کسی تو را می خواست

دو دست ِ سرد او را

دوباره پس می زد !

 

تمام شب آنجا

ز شاخه های سیاه      غمی فرو میریخت     کسی ز خود میماند

کسی ترا می خواند

هوا چو آواری        به روی او می ریخت

 

درخت کوچک من

به باد عاشق بود

به باد ِ بی سامان

کجاست خانه ی باد ؟

کجاست خانه ی باد ؟

 از : فروغ فرخزاد


/ 1 نظر / 7 بازدید
تینا

سلام نن جون دوباره اومدی با شعر های قشنگت... راستی من اسم وبلاگم رو عوض کردم... شده(جادوی من)[چشمک]